bizar

Het lezen van de krant leidt vaak tot nieuwe inzichten, soms duurt het alleen even voordat de strekking van een artikel je geheel duidelijk wordt. Zo lag ik vannacht -wakker als gevolg van teveel voetbaladrenaline-ineens na te denken over de commotie over het wonen van een pedofiel boven een kinderdagverblijf. Dat er commotie is begrijpt ieder zinnig mens in deze situatie maar de wijze waarop de man in kwestie -overigens straf uitgezeten en daardoor gerechtigd tot nieuwe kansen, zo werkt het in een rechtsstaat nu eenmaal- de commotie de kop wilde indrukken en de clientele van het dagverblijf wilde geruststellen was even ontluisterend als bizar: "Ik val niet op baby's en kleuters, dus niets aan de hand". Ineens werd ik me -nadat deze quote langdurig in mijn hoofd rondgezongen had- van de staat van moreel verval waarin we als samenleving verkeren: het stond er gewoon zonder dat er verder maar een letter commentaar aan gewijd werd.

mijn weblog

Vandaag heb ik eindelijk de stoute schoenen aangetrokken en een eigen weblog aangemaakt ('thechangeshop"). Ik heb enorme affiniteit met verandering, vandaar de titel en de subtitel "omdat tijden veranderen" Wat heb ik te melden, wat voeg ik toe, dit waren lang twijfels die me ervan weerhielden een weblog te openen. Maar nu is het dan zover. Directe aanleiding was eigenlijk het lezen van de weekendeditie van de Volkskrant met daarin tal van zeer informatieve maar ook tot nadenken stemmende (zelfs tot irritatie leidende) artikelen. In deze laatste categorie bijvoorbeeld het interview met Bernard Wientjes, scheidend voorzitter van NCOW. Zijn naam klinkt al een beduimeld recept voor het klaarmaken van een vergeten groente, zijn stellingen en achterhaalde visies -de kiesdrempel als panacee van ons huidige democratische tekort- versterken dit beeld. Enfin, in plaats van mijn ergernissen op te kroppen ga ik ze nu heel regelmatig opschrijven. Vandaar mijn nieuwe weblog.